maxlerou.web-log.nl

ROTTERDAM SLAM - FARCE, FICTIE OF GEWOON VOORGEKOOKT? VAN KAKWANGEN EN WOORDSWAFFELAARS - DE POLITIEK SPREEKT (ALWEER) EEN WOORDJE MEE - SALIMA BELHAJ: "IK HEB EEN CULTURELE ACHTERGROND; IK WERKTE BIJ SCAPINO"

Gijs ter Haar begroet cobra bij Rotterdem slam, 24 mei 2008:

"Hey goser...je hebt het papier toch wel thuis gelaten hé".

Commotie alom lieve mensen...lees bijvoorbeeld maar wat er nu weer bij  www.pomgedichten staat.
De blauwe reus stoort zich onder meer aan wat ik gisteren schreef:
En de winnares is:

"Hallo ik ben Najiba hihihi, ik heb een dubbel paspoort hihi en o ja, hihi, loyaliteit is 5 jaar geldig hihihi"...

later meer, eerst kotsen.

lees hier het verslag van Ibunda bij pomgedichten.

Het zal duidelijk zijn dat ik niet veel op heb met de poëzie van Najiba, presentatie en inhoud laten genoeg te wensen, maar dat ik van haar moet kotsen is niet waar.
De onpasselijkheid had veeleer te maken met de manier van jureren en dan hebben we het over de kleine dingetjes nog niet gehad.
Zoals de wildcard die nog op de avond waarop hij verloor aan een dichter  werd gegeven 'omdat hij nog teveel van papier las'.
De dichter in kwestie heeft het bewijs daarvoor van zijn log verwijderd...daarom maar even citeren uit zijn juichmail van 18 april:

jaarfinale RODDERDAM!!!
en ja....wéér een jaarfinale! met een wildcart [sic] wist ik mij gisteravond te plaatsen voor de JAARFINALE op 23 mei in RODDERDAM ik heb jullie steun nodig!Komt, plaats en tijd volgt!

 

Of wat denkt u van het antwoord van de organisator van de rotterdam slam; de zich wandelende dichter noemende Menno Smit, nadat cobra hem vroeg hoe het kan dat er iemand mee zou doen aan de finale die aan een voorronde van een heel andere slam had meegedaan:

"De Woorddansers hadden eerder in het jaar al slams georganiseerd. Aan een
aantal winnaars was beloofd dat ze ooit nog in de finale mee mochten doen,
wist ik niet en snap ik nog niet...
Oktober is geen slam geweest..."

Ach en zo waren er nog wat onbelangrijke voorvallen.
Neem bijvoorbeeld de spelregels, de aanhef daaruit

'De criteria waar de juryleden op letten zijn...'
Volgt een aantal punten, waaronder 'inhoud' en 'performance'.
Niets op aan te merken, totdat op de avond zelf bekend wordt gemaakt dat de vierkoppige jury, bestaande uit drie dichters en een gemeenteraadslid van D'66, in tweeën gesplitst werd.
De dichters Gijs ter Haar en Arie Hordijk mochten de slammers op performance beoordelen, de dichter Daniël Dee en de politicus Salima Belhaj stortten zich op de poëzie.

Huh? Een politicus die de inhoud beoordeelt? En het gaat over poëzie?
En nog eens huh? Hoezo lette elk individueel jurylid niet op zowel inhoud als performance?
Was het te moeilijk voor ze om op meer dan één aspect van het slammen te letten? Jammer is het in elk geval...het wordt het enige democratisch raadslid van die niet onaanzienlijke havenstad zo wel erg lastig gemaakt onder de verdenking van partijdigheid uit te komen.

Zeker wanneer het hilarisch wordt en mevrouw Belhaj haar politieke ambitie gaat ontkennen met de opmerking "je moet mij niet teveel als politicus beoordelen, ik ben per slot pas gemeenteraadslid."

Goegel mevrouw d'r C.V. en je krijgt een enigszins ander beeld:

Vroegere of huidige functies namens D66
2001-2002 Commissielid Politiek programma D66 Rotterdam
2001-2002 Lid campagneteam D66 Rotterdam
2002-2003 Bestuurslid ( algemeen secretaris) D66 Rotterdam
2002-2003 Bestuurslid oprichtingsbestuur Jonge Democraten Rotterdam
2003-2004 Landelijk bestuurslid (secretaris politiek) Jonge Democraten 2004-2005 Secretaris landelijk Politiek Vrouwen Overleg
2004-2006 Initiator - coördinator JD landelijk Filosofie platform
2006 Kandidaat D66 (nr 3) Gemeenteraadsverkiezingen D66 Rotterdam
2006 Lid campagneteam Lousewies van der Laan 2007 Kandidaat D66 ( nr.10 ) Tweedekamer kamerverkiezingen

En verder?
Ach, De Woordswaffelaars, je kent die gasten wel, netjes opgevoed...laten
eerst hun broek zakken wanneer ze de horlepiep doen, ze mochten eens de
pendek onder schijten.
Wat dan opvalt is dat zowel Waffel als Baffel een levensgrote tattoo op hun kakwangen hebben getatoeëerd:

                                              GEEN PAPIER

We nemen voor het gemak maar aan dat de heren de kunst van het tjebokken beheersen.

De strengste slam van Nederland...wanneer het gaat om gebruik van papier.
Ik hoor het Waffel nog zeggen: "Echt, als je als slammer door wilt naar
het NK is een eerste vereiste dat je de gedichten uit je hoofd doet".

En Menno op mijn hyves: "

Wandelende Dichter (314)

19 apr, 18:32

Gerben hebben we een wildcard gegeven, de reden dat hij net niet gewonnen heeft is omdat hij teveel van papier las... Omdat het deelnemersveld dit keer erg sterk was en we een goede finale willen hebben we voor een wildcard gekozen...

Dan is het volkomen logisch dat de enige dichter(es) die toch met papier het podium opging de avond mocht winnen.
En die mevrouw van het D'66, die rat die me bij elke zin twee keer liefje
noemde, verdedigde haar "kennis" van poëzie met haar "culturele
achtergrond"...ze had "bij Scapino gewerkt".
U had inmiddels gegoegeld dus weet u dat ze daar bij personeelszaken op kantoor werkte.
Dat heeft net zoveel met dansen te maken als swaffelen met poëzie.

Menno schreef nog aan de deelnemers: "Na de eerste ronde is er een pauze om drankjes te halen, naar de wc te gaan, of de bar onder te kotsen..."
Ik ga even met emmer en dweil aan de gang, leest u ondertussen hier en hier gewoon verder.

ROTTERDAM SLAM - FARCE OF FICTIE?

En de winnares is:

"Hallo ik ben Najiba hihihi, ik heb een dubbel paspoort hihi en o ja, hihi, loyaliteit is 5 jaar geldig hihihi"...

later meer, eerst kotsen.

lees hier het verslag van Ibunda bij pomgedichten.

SELEXYZ SCHELTEMA ALMERE POËZIEPRIJS - BRONS VOOR COBRA

Uit het juryrapport:

"Dit jaar was het thema 'Nacht' de inspiratiebron waar dichters die deelnamen aan de Selexys Scheltema Almere Poëzieprijs 2008 mee aan de slag zijn gegaan.
Een thema wat op diverse manieren poëtisch belicht werd. Opvallend hierbij was vaak toch een wat sombere invalshoek.
In de categorie Volwassenen zijn [sic] er dit jaar een record aantal inzendingen binnen gekomen.
Hadden we vorig jaar een record van 189 gedichten van volwassenen, dit jaar waren het er 221. De jongeren bleven dit jaar echter wat achter qua aantal inzendingen nl. 51 gedichten. Hierbij moet wel opgemerkt worden dat de kwaliteit van de gedichten van de jongeren wel van een zodanig hoog niveau was dat het de jury verrast heeft.
Ook dit jaar heeft de Almere Poëzieprijs buiten de grenzen van de provincie Flevoland zijn weg weer gevonden. Onze zuiderburen uit België waren weer goed vertegenwoordigd, zowel in de categorie jongeren als volwassenen maar de verste inzending kwam dit jaar ut Curacao. (...)

3e prijs categorie volwassenen - ex aequo:

mulisch baby - ich habe angst van Max Lerou

Ik ben vannacht jouw toevluchtsoord van Bert Deben

Voor de eerste keer in de geschiedenis van de Almere Poëzieprijs zijn twee dichters op de derde plaats geëindigd. Qua puntentelling kwamen zij gelijk uit en ook de motivatie voor de keuze van het gedicht bracht geen duidelijke winnaar. Dus de eerlijkste manier is dan om de 3e prijs twee keer uit te reiken.

mulisch baby - ich habe angst van Max Lerou is kort en krachtig. De sfeer is hard en pakkend. Het is een rauw gedicht dat vragen oproept, net zoals de titel. Wat gebeurt er, wat is de context?

Ik ben vannacht jouw toevluchtsoord van Bert Deben beschrijft in mooie zinnen de one night stand. Het gedicht toont in de eerste strofen een zekere geborgenheid om daarna met een mooie uitsmijter te komen in de laatste twee zinnen, die het beeld doen kantelen
en het gedicht ook een tikkeltje weemoedig maken."

De eerste prijs ging naar Vicky Franken met het gedicht 'Ruiters'. Wat cobra betreft volkomen terecht.
Dat de podiumprijs voor Sunsation ook naar haar ging leek mij minder logisch; duidelijk was echter al voor aanvang dat cobra het dit keer kon vergeten...twee jaar achtereen dezelfde laten winnen was voor de organisatoren van Sunsation duidelijk geen optie; nu moest er diep getast worden in de buidel gemeenplaatsen nadat Vicky haar gedicht keurig en zonder stotteren van papier had voorgelezen: ingetogen was het toverwoord.

Het zij zo...toch was het netter geweest wanneer de dames en heren organisatoren tevoren hadden meegedeeld dat de podiumprijs niet twee maal achtereen aan dezelfde dichter wordt vergeven.
Misschien dat ze dat volgend jaar in de spelregels willen opnemen?

mulisch baby - ich habe angst

bij de buren slaat de klok
het uur onrust - even verderop
schreeuwt een moeder heil hitler 
bij het ochtendorgasme

pas in de middag wordt ze anti-duits
eerst moeten ze nog de hond afknallen

ja er ligt een mooie dag
in het verschiet

©max lerou

De prijs winnende gedichten zijn binnenkort hier te lezen.

GLOBAL WARMING - ZOU HET AL DOOIEN IN DEN HAAG?

Vanaf de Houtrustbrug tot en met Medisch Centrum Haaglanden en van Beeklaan, tot Zoutmanstraat was de boel afgezet; zijstraten geblokkeerd, overal ME, helikopters boven de stad, beraad in IJspaleis, bovenin het Torentje brandden alle lichten.

Bij de ingang van galerie Haags zware bewaking; Marcello en Els hadden poortjes laten plaatsen; vrijwillige 'oortjes' die normaal gesproken bij een nu uitgestorven Paard van Troje het ergste tuig buiten de deur houden, moest ik nu toestaan mij op plaatsen te laten betasten waar anders uitsluitend een Ibunda en alleen Ibunda toegang heeft.

Eenmaal binnen bleek de toestand bijzonder ontspannen; Bontebal lag met zijn hoofd in de ruime schoot van moeke Vonk die op haar beurt glunderend om zich heen keek om te controleren of iedereen wel door had dat zij het liefje van de grote voormalige was.

Enig rumoer ontstond nadat Bontebal was aangekondigd maar niet in staat leek zich uit Vonk te bevrijden; Karel Kanits moest er aan te pas komen om de twee uit hun vacuüm los te rukken maar daarna gebeurde er iets waarover in Den Haag nog tijden zal worden nagepraat.

Bontebal kwam met twee gedichten uit het eerste kwartaal van de vorige eeuw waarin hij zijn onvoorwaardelijke vriendschap met cobra bezong. De zaak was muisstil na het eerste gedicht, bij het tweede lieten eerst de dames hun tranen de vrije loop waarna de heren, eenmaal bij het 'zijn onbaatzuchtig lijden heeft mijn pen de vrije loop gegeven' zaten te janken alsof ze collectief waren geïnjecteerd met het sentiment van de hema...zo zwanger van liefde zal een literaire borrel niet vaak meer worden gestookt.

Zojuist, even na negen uur, hebben we gezoend...ok ik moest wel even zijn tong van tussen mijn tanden bijten, maar hé, het bleef een zoen, weliswaar met de smaak van ijzer, maar een zoen niettemin.

verslag met bewegende beelden bij hagazine